|
صفحه اول > تحلیل بازار > |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
نگاهي کلي به حمايت هاي کشاورزي در OECD
بر خلاف شعارهاي جهاني شدن و رقابتي کردن قيمت محصولات کشاورزي در سطح بين المللي هنوز بخش کشاورزي در کشورهاي عضو OECD از حمايت هاي بسيار گسترده اي برخوردار است. اين حمايت ها انواع گوناگوني دارد ولي بخش عمده اي از انها از طريق سياستگذاري قيمتي اعمال مي شود. بنظر مي رسد که دليل اصلي اين امر کارايي بالاتر سازوکار قيمت و هزينه هاي کمتر ان براي دولت نسبت به ساير انواع حمايت ها باشد ، بطوريکه بار اصلي ان بر دوش ماليات دهندگان و مصرف کنندگان است. طبق جدول شماره (1) مقدار حمايت از توليد کننده از 229691 ميليون دلار در سال 2002 به 257285 ميليون دلار در سال 2003 افزايش يافته است که ميزان اين افزايش در حدود 12 درصد بوده است. طي سالهاي 2001 تا 2003 نسبت کل حمايت به ارزش کل توليدات کشاورزي به نسبت بالا و در حدود 48 درصد بوده است که در مقايسه رقم سال مبنا (51 درصد ) به دليل اجراي تعهدات کاهشي در مقررات و موافقتنامه هاي کشاورزي سازمان تجارت جهاني ، اندکي کاهش يافته است. درصد شاخص PSE که نشان دهنده مقدار حمايت از توليد کننده بر حسب درامد ناخالص مزرعه است در کشورهاي عضو OECD در سال 2003 برابر 32 درصد بوده که در مقايسه با مقدار 31 درصدي ان در سال 2002 افزايش يافته است. به عبارتي ديگر درامد ناخالص کشاورزان در اين کشورها ماحصل اتخاذ سياست هاي حمايتي بوده است. عامل اصلي افزايش شاخص مذکور در سال 2003 در کشورهاي عضو OECD افزايش بودجه حمايتي در امريکا ، کانادا و اتحاديه اروپا بوده است. جدول (1) ميزان حمايت از محصولات کشاورزي در کشورهاي OECD ( واحد ميليون دلار ، درصد)
ادامه دارد ....
|