به منظور بررسی تغییرات عملکرد دانه و بیوماس ارقام بومی و اصلاح شده گندم نان در شرایط آبیاری با آب شور و غیر شور اینتحقیق بر روی 8 رقم گندم در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی در سه آزمایش اجرا شد. آبیاری در مراحل پنجه رفتن 29، ساقه رفتن 37، غلاف رفتن (بوتینگ) 47، خوشه رفتن 59، گرده افشانی 69 و پر شدن دانه 77 بر اساس تقسیم بندی مراحل رشد زادوکس مشخص و اعمال گردید.

آزمایش 1 )آبیاری با آب شور (تنش شوری) حدود 8-2/7 دسی زیمنس بر متر در تمام مراحل، آزمایش 2) آبیاری با آب شور و غیر شور (تنش ملایم) شامل آبیاری در مرحله پنجه با آب شور، آبیاری در مرحله ساقه با آب غیر شور، آبیاری در مرحله غلاف با آب شور و آبیاری در مرحله خوشه رفتن با آب غیر شور، آبیاری در مرحله گرده افشان با آب شور، آبیاری در مرحله پر شدن دانه با غیر شور. آزمایش 3) آبیاری با آب غیر شور(بدون تنش) در تمام مراحل و ارقام گندم شامل ارقام بولانی، کلک افغانی، کراس بولان، کویر، هیرمند، هامون، دز و چمران مورد بررسی قرار گرفت. هر یک از تیمارها بر روی 6 خط 20 سانتی متری به طول 6 متر با بذرکار آزمایشی غلات کشت و در طول دوره رشد یادداشت برداری های مورد نیاز انجام گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که تنش شوری باعث کاهش عملکرد دانه و بیوماس در ارقام می شود به طوری که در شرایط تنش شوری عملکرد دانه 22 و بیوماس 11 درصد و در شرایط تنش ملایم عملکرد دانه 12 و بیوماس 3 درصد نسبت به شرایط بدون تنش کاهش نشان دادند عکس العمل ارقام نسبتبه تنش متفاوت بود، در بین ارقام مورد بررسی رقم دز با 4846 کیلوگرم و کراس بولانی با 4539 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را داشتند همچنین بیشترین بیوماس در رقم کراس بولانی با میانگین 13993 کیلوگرم و رقم چمران با میانگین 13832 کیلوگرم در هکتار وجود داشت، که ناشی از دامنه سازگاری نسبتا خوب این ارقام در شرایط تنش می باشد.