رشدی روی عملکرد واجزاء عملکرد

بیماری سفیدک که پودری یا سطحی گندم یا عامل (Blumeria  graminis f.sp  tritici) یکی از بیماریهای مهم در شرایط محیطی خنک و معتدل با رطوبت نسبی بالا و بارندگی فراوان محسوب می شود خسارت این بیماری در مناطق مختلف ، شرایط محیطی وارقام مختلف بسیار متفاوت می باشد این بررسی جهت ارزیابی میزان خسارت بیماری در شرایط مزرعه ای و آلودگی در مراحل مختلف رشدی روی دورقم گندم ( رقم رایج غالب منطقه تجن ویک رقم حساس به بیماری ) در طی سه سال به اجرا در آمد.

طرح به صورت استریپ پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی با 4تکرار انجام شد تیمارهای رشدی شامل:

1-  آلودگی از مرحله دو برگی تا مرحله ساقه رفتن 2- آلودگی از مرحله گیاهچه ای تااول مرحله تورم خوشه (Boolting) 3- آلودگی روی خوشه 4- آلودگی از مرحله گیاهچه ای تازمان رسیدن 5- بدون آلودگی در تمام مراحل رشدی، همچنین برای جلوگیری از آلودگی در کرتهای مورد نظر از سم پروپیکونازول و برای کنترل مقطعی یا کوتاه مدت از سم تماسی مانکوزب و کاپتان مورد استفاده قرار گرفت. کلیه محاسبات آماری و نیز تجربه مرکب سه سال توسط برنامه MSTAT-C انجام شد.

نتایج بدست آمده نشان داد مهمترین اجزا عملکردی که دراثر آلودگی تحت تاثیر قرار می گیرد وزن هزاردانه

ونهایتاً عملکرد کل می باشد. بطوری که در طی سه سال اجراء آزمایش این دوفاکتور بشدت تحت آلودگی و

کنترل قرار گرفتند ولی بیومس نمی تواند جزو اجزاء موردمحاسبه در ارزیابی خسارت باشد. در تجزیه مرکب

سالیانه در آلودگیهای شدید وفاقد کنترل شیمیایی میزان کاهش وزن هزاردانه بین 21%-11% درسالهای

مختلف ورقمهای مختلف بوده است. همچنین میزان کاهش عملکرد در رقم حساس در تیمارهای مختلف در

آلودگیهای شدید 35-30 درصد محصول بود. این کاهش عملکرد دررقم تجن بین 18-12 درصدی مشاهده شد.

همچنین تجزیه مرکب داده ها نشان داد آلودگی در برگهای پرچم وبرگ قبل از آن ( مرحله رشدی 39-35 از

جدول زادکس ) نقش موثری در کاهش کمی وکیفی محصول خواهد داشت لذا حفظ برگها و اقدامات کنترلی

در این مرحله می تواند نقش موثری در جلوگیری از خسارت وارده ایفاء نماید.

.