به منظور انجام اين بررسي طي سالهاي 1377 و 1378 چهارده رقم و لاين پيشرفته گندم كه توسط بخش

غلات مؤسسه تحقيقات اصلاح و تهيه نهال و بذر معرفي شدند انتخاب و به صورت طرح بلوكهاي كامل تصادفي

هر كدام در چهار تكرار دو ايستگاه تحقيقاتي مؤسسه اصلاح بذر كشت گرديد. مراحل رشد و نمو ارقام مختلف

گندم و همچنني مراحل مختلف نشو و نماي آفت مورد بررسي قرار گرفت. پس از برداشت محصول با انجام يك

نوبت نمونه برداري از طوقه هاي باقيمانده در خاك، ميزان آلودگي در كليه تكرارها تعيين گرديد. محاسبات

آماري نشان داد كه در بين ارقام مورد آزمايش از نظر درصد آلودگي اختلاف معني دار وجود دارد. تيمار شماره 3 با ميانگين آلودگي 58/11 درصد بيشترين و تيمارهاي شماره 14 و 6 به ترتيب با 65/4 و 52/4 درصد كمترين

آلودگي را داشته اند. از نظر ضخامت ديواره ساقه نيز بين ارقام و لاين هاي مورد آزمايش اختلاف معني دار

مشاهده شد، تيمارهاي شماره 11 و 1 با ميانگين 13/1238 و 13/1128 ميكرون بيشترين ضخامت ساقه و

تيمار شماره 4 با ميانگين 486 ميكرون كمترين ضخامت ساقه را داشته است. محاسبات انجام شده همچنين

نشان داد كه از نظر ميزان سيليس موچود در بافت ساقه بين لاين هاي مختلف اختلاف آماري معني دار وجود

دارد. تيمارهاي شماره 12 و 7 با ميانگين هاي 456/1 و 448/1 درصد بيشترين و تيمار شماره 4 با ميانگين 883/0 درصد كمترين ميزان سليس را داشته اند. بررسيهاي انجام شده نشان داد كه بين ميزان آلودگي ساقه

ها به زنبور ساقه خوار غلات و ميزان سليس موجود در بافت ساقه و نيز ضخامت ديواره ساقه همبستگي منفي وجود دارد.