پرايمينگ بذر گندم زمستانه براي جوانه زني، خروج گياهچه و عملکرد

استقرار نامناسب گندم زمستانه يکي از مشکلات مهم در نواحي ديم کم باران (<mm300 ) که آيش

تابستانه دارند مي باشد. پتانسيل آبي پايين در اطراف بذر، کاشت عميق بذر در عمق 15 سانتيمتري يا

پوشش زياد خاک بر روي بذر و سله بستن خاک بوسيله باران قبل از سبز شدن گياهچه، از استقرار مناسب

گندم زمستانه جلوگيري مي کند. آزمايش دوساله شامل مراحل آزمايشگاهي، گلخانه اي و مزرعه اي براي

مشخص کردن تاثير پرايمينگ بر روي جوانه زني، سبز شدن و عملکرد دانه گندم زمستانه انجام شد. دو رقم

گندم به خاطر توانايي سبز شدن خوب (Edwin) و متوسط (Madsen) آنها بکار رفت. ميزان جوانه زني با بکار

بردن 44 تيمار ( 2 رقم * 3 مدت پرايمينگ * 7 بستر پرايمينگ + 2 شاهد) در آزمايشگاه اندازه گيري شد.

ميزان جوانه زني بين ارقام، مدت پرايمينگ، بسترپرايمينگ و غلظت بستر پرايمينگ متفاوت بود. بهترين

تيمارهاي آزمايشگاهي به گلخانه و مزرعه منتقل شدند و سبز شدن و عملکرد دانه با 10 تيمار ( 2 رقم * 4

بستر پرايمينگ + 2 شاهد) با عمق کاشت 16 سانتيمتر اندازه گيري شدند. در گلخانه، بذر پرايم شده در

کلريد پتاسيم، پلي اتيلن گليکول و آب منجر به بهبود سبز شدن رقم Madsen نسبت به شاهد شد اما در

مورد رقم Edwin اينگونه نبود. صرف نظر از بستر پرايمينگ در 3 تا از 4 آزمايش مزرعه اي مقدار سبز شدن و

اندازه گياهچه در مورد رقم Edwin نسبت به رقم Madsen بيشتر بود. هيچکدام از بسترهاي پرايمينگ از نظر

سبز شدن يا عملکرد دانه در مزرعه نسبت به شاهد برتري نداشتند. در کل نتايج نشان داد پرايمينگ بذر    

محدوديت هاي عملي براي بهبود سبز شدن و عملکرد دانه گندم زمستانه اي که به صورت عميق بعد از آيش

تابستانه کاشته شده باشد، دارد.

منبع:

-Crop Science, 2003, 43:2135-2141