دانه بندی خاک و زیست توده میکروبی در سیستم کاشت بستر دائمی گندم-ذرت

چکیده:

گندم در شمال غربی مکزیک در تناوب با ذرت تابستانه، در زمستان کاشته می شود. بستر دائمی به عنوان یکی از اشکال خاکورزی حفاظتی در این منطقه استفاده می شود. این سیستم هزینه های عملیات را تا 40% کاهش داده و خصوصیات زیستی و فیزیکی خاک را بهبود می بخشد. در این آزمایش تیمارها عبارت بودند از: بستر بذر با خاکورزی خفاظتی (CTB) که تمام بقایا به خاک برگردانده شد و بستر بذر دائمی (PB) با 4 گزینه بقایا (سوزاندن، حذف کردن، باقی گذاشتن و تا حدودی حذف، حذف بقایای ذرت و حفظ بقایای گندم). هدف از این آزمایش بررسی دانه بندی خاک و زیست توده میکروبی خاک پس از 12 سال بود. نتایج نشان داد درجه دانه بندی خاک، برای CTB و PB (حفظ کل بقایا) قابل مقایسه بود. اما شاخص انتشار خاکدانه برای تیمار PB (حفظ کل بقایا) کمتر بود و نشان می داد که خاکدانه های خاک در این تیمار بزرگتر و باثبات تر هستند. مقدار کربن و نیتروژن حاصل از زیست توده میکروبی در تیمار PB بیشتر بود و علت آن رها کردن بقایا در سطح خاک بود.

منبع:

Field Crops Research, 2005, Article in Press