براي پيشگيري از افزايش آلودگي و پيدايش گونه هاي جديد، بايد تلاش شود تا از افزايش بذر يا اندامهاي رويشي علف‌هاي‌هرز در مزرعه جلوگيري شود. مهمترين كارهايي كه بايد انجام شود عبارتند  از:

    ·      جلو گيري از كشت بذور آلوده به بذر علف‌هاي هرز. اين موضوع بخصوص در شرايطي كه بذري كه در مزرعه كشت مي شود از مزارع ديگر خريداري مي شود، بسيار حائز اهميت است. زيرا احتمال دارد بذر جديد حاوي  بذر گونه هاي جديدي از علف‌هاي هرز باشد. بنابراين توصيه مي شود براي جلوگيري از ورود بذور علف‌هاي هرز به مزرعه، يا از بذور گواهي شده استفاده شود و يا اينكه بذر مصرفي قبل از كشت بوجاري شود.

    ·      در صورتي كه كود دامي مصرف مي شود  بايد از آلوده نبودن آن به بذر علف‌هاي هرز  مطمئن شد. توصيه مي‌شود در صورت استفاده از كودهاي دامي، از كودهاي كاملاُ پوسيده استفاده شود.

       ·         قبل از ورود ماشين آلات به مزرعه ( بخصوص ماشين آلات اجاره اي) بايد آنها را تميز نمود.

       ·          در صورت امكان از آبهاي آلوده به بذر علف‌هاي هرز استفاده نشود.

       ·          اجازه ندهيد دامها مستقيماً از مناطق آلوده وارد مزرعه شوند.

    ·     از به بذر نشستن علف‌هاي هرز اطراف مزرعه و جويهاي آب جلوگيري نمود. براي اين كار، پوشش دار نمودن جويهاي اصلي با سيمان و يا آبياري تحت فشار مؤثر خواهد بود. آتش زدن يا پاشيدن علف‌كش‌هاي تماسي در اطراف جويهاي آب نيز كمك خواهد نمود.

    ·      شخم زدن مزرعه پس از برداشت و يا پاشيدن علف‌كش‌ها ي عمومي سيستميك و كم دوام به منظور جلوگيري از به بذر نشستن علف‌هاي هرز باقيمانده و ضعيف نمودن علف‌هاي هرز دائمي نيز از جمله اقدامات موثر است.

    ·      هشياري در مورد بروز مقاومت و يا ورود علف‌هاي هرز مقاوم به علف‌كش‌ها به مزرعه، بخصوص در حالت هاي تك كشتي و مكانهايي كه مبارزه شيميايي شديد با يك نوع علف‌كش و يا علف‌كش‌هايي از يك خانواده ( در خصوص مقاومت به علف كش به طور خلاصه در بخش كنرل شيميايي بحث خواهد شد).