در حال حاضر باريك برگ‌كش‌هايي كه در زراعت گندم مورد استفاده قرار مي گيرند عبارتند از: ديكلوفوپ متيل (ايلوكسان)، فنوكساپروپ-پي-اتيل  (پوماسوپر) و كلودينافوپپ-پروپارژيل (تاپيك). علاوه بر اينها ترالكوكسيدم (گراسپ)، ديفن زوكوات (آونج) و  فلم پروپ‌-‌ام-‌‌‌ايزوپروپيل (سافيكس( BW نيز كم و بيش مصرف مي شوند. برخي از مشخصات اين علف‌كش‌ها مانند نام  عمومي، نام تجاري، محل  عمل، فرمولاسيون، مقدار مصرف درهكتار و زمان مصرف آنها در جدول 4 و ميزان تاثير آنها بر علف‌هاي هرز مختلف نيزدر جدول پنج ذکر شده است.ساير خصوصيات باريك‌برگ كشهاي گندم نيز به طور خلاصه در زير مورد بحث قرار خواهد گرفت.

ديكلوفوپ متيل (ايلوكسان): علف كش سيستميك و از گروه آريلوكسي‌فنوكسي‌پروپيونيك‌اسيد بوده و عمدتاً از طرق برگها جذب مي شود.نفوذ و جذب آن تا حدودي از طريق ريشه نيز امكان پذير است. از آنجا كه محل عمل واقعي علف‌كش نقاط رشد ( سلولهاي مريستم انتهايي) مي باشد، بنا براين چنانچه علف‌كش در نزديك نقاط رشد قرار گرفته باشد، در تاثير علف كشي آن مهم است. اين علف‌كش غشاء سلولي را نابود ساخته و از اينرو از انتقال مواد غذايي به ريشه جلوگيري مي كند. علف كش فوق را نمي توان با علف‌كش‌هاي هورموني به صورت مخلوط استفاده نمود، ولی با علف کش های بازدارنده سنتز آ.ال.اس(مانند گرانستار)تا حدود زیادی قابل اختلاط است.

فنوكساپروپ-پي-اتيل  (پوماسوپر): علف‌كشي سيستميك وتماسي يوده و از گروه اسيد پروپيونيك مي‌باشد. هنگامي كه اين علف كش وارد گياه مي شود، فنوكساپروپ‌-پي-اتيل به سرعت به اسيد آزاد فنوكساپروپ كه از بيوسنتز اسيدهاي چرب جلوگيري مي كند، تغيير شكل مي دهد. چنانچه علف كش فوق  با پادزهري به نام مفن پيريدي اتيل عرضه گردد،  در گندم و جو قابل مصرف است وچنانچه پادزهر مصرف شده در آن فن كلرازول-اتيل باشد فقط در گندم قابل مصرف است. شرايط مطلوب رشد، نظير درجه حرارت مناسب و رطوبت بالا، تاثير پوماسوپر را بيشتر نموده و از اينرو سبب كاهش دز مصرفي مي گردد. اين علف كش با علف‌كش‌هاي اكسيني قابل اختلاط نبوده، ولي مي توان آن را با گرانستار مخلوط نمود. پوماسوپر بر روي برخي از ارقام جو اثر زردي ايجاد مي كند، و از اين رو بهتر است در مزارع جو مورد استفاده قرار نگيرد مگر آنكه در روي برچسب سم وجود پادزهر در فرمولاسيون آن جهت مصرف در مزارع جو قيد شده باشد.

كلودينافوپپ-پروپارژيل (تاپيك): اين علف‌كش از گروه آريلوكسي فنوكسي پروپيونيك اسيد بوده و جهت استفاده در مزارع گندم همراه با پادزهري به نام كلوكوئينتوست فرموله مي‌شود.با این پادزهر نمی توان تاپیک را در جو استفاده نمود. علفکش فوق نیز همانند سایر علف کش های بازدارنده سنتز accase با علف‌كش‌هاي شبه‌اكسيني نظير توفوردي قابل اختلاط نيست. البته اختلاط آن با گرانستار بلامانع است.

ترالكوكسيدم (گراسپ): علف‌كشي سيستميك و انتخابي از گروه اكسيم بوده و عمدتاً مانع تقسيم سلولي مي‌شود. اين علف‌كش پس از سمپاشي به سرعت جذب شاخ و برگ علف‌هاي هرز شده و به طور فعال در داخل آوندهاي آبكش حركت مي نمايد. محل تاثير اين علف كش نقاط رشد گياه بوده و اولين اثر آن جلوگيري از تشكيل قسمتهاي جديد گياه و به دنبال آن زردي برگهاي جوان و سپس مرگ برگهاي مسن تر و نهايتاً مرگ كامل گياه مي باشد. پوشش كامل شاخ و برگ علفهاي هرز توسط اين علف كش، در بالا بردن ميزان جذب و افزايش تاتير آن نقش اساسي دارد. جهت افزايش كارآيي آن در مزارع گندم توصيه مي‌شود كه اين علف‌كش به همراه روغن (ولك يا ATPLUS) به مقدار 5/0% استفاده گردد. در سال 1377 فرمولاسيون 25% SC  اين علف‌كش به ثبت رسيد. ميزان مصرف اين فرمولاسيون 5/0 تا 1 ليتر در هكتار بوده كه همرا نيم درصد روغن توصيه شده است.

ديفن‌زوكوات (آونج): علف‌كشي انتخابي و سيتميك از گروه پيرازول‌ها بوده و بازدارنده فتوسنتز و از بين برنده مريستم گياه ميباشد. مزيت اين علف کش امکان اختلاط آن با علف کش های هورمونی مانند 2.4Dاست. برای این اختلاط اگر از شکل استری 2.4Dاستفاده شود، بهتر از شكل نمكي آن است. سميت اين علف كش نسبتاُ زياد و در حدود 470 ميلي گرم بر كيلو گرم وزن بدن موش صحرايي است. دوام آن در انبار زياد است، به طوري كه در درجه حرارت 120 درجه سانتيگراد، پس از 169 ساعت هيچ تجزيه‌اي نداشته است. اين علف كش در جو نيز قابل استفاده است.

فلم پروپ-ام-ايزوپروپيل (سافيكس(BW : اين تركيب علف كشي انتخابي و سيتميك بوده و متعلق به گروه آريل‌آلانين‌ها مي‌باشد. اين علف كش در گياه اثر ضد اكسين داشته وبازدارنده تقسيم سلولي مي‌باشد.مصرف همزمان آن با علف کش های شبه اکسینی مثل 2.4Dمنجر به كاهش اثر آن خواهد شد.

<صفحه بعد ><صفحه قبل>