| صفحه اول > معرفی گندم ایران > طبقهبندي زراعي گندمهاي ايران |
|
گندمهايي كه درنقاط مختلف كشور كشت ميگردند از نظر زراعي به
دوگروه تقسيم ميشوند.
1- گندمهاي بومي :
به علت كشت مداوم گندمهاي بومي طي ساليان دراز در نقاط مختلف كشور
و هيبريداسيون طبيعي كه بين آنها صورت گرفته است، تودههاي بومي خالص نميباشد.
از طرف ديگر به علت عدم انجام كارهاي اصلاحي معمولاً داراي ساقه قوي نيستند، در
مقابل بيماريهاي مختلف قارچي اغلب حساسند و خاصيت كودپذيري و عملكرد آنها زياد
نيست.
در روستاهاي ايران اغلب زارعين بدليل مقاومتي كه ارقام بومي
در مقابل كم آبي بخصوص درديمزارها دارند، سالهاست به كشت آنها مبادرت مينمايند.
كاشت برخي از اين ارقام بدليل كمي محصول و پايين بودن ارزش نانوايي آنها توصيه نميشوند.
كشور ايران بدليل داشتن تنوع آب وهوايي داراي ارقام بومي
زيادي ميباشد. اين ارقام طي ساليان متمادي با آب وهواي منطقه خود سازگار شدهاند.
اين منابع ژنتيكي پشتوانه قويي براي تحقيقات گندم محسوب ميشوند.
2- گندمهاي اصلاح شده :
اين گروه از گندمها به سه دسته تقسيم شدهاند :
الف : ارقام حاصل از سلكسيون گندمهاي بومي
ب : ارقام حاصل از هيبريداسيون در داخل كشور
ج : ارقام مراكز بينالمللي
الف : ارقام حاصل از سلكسيون گندمهاي بومي :
اين ارقام شامل گندمهايي ميباشند كه در نتيجه بررسيهايي در
مناطق مختلف كشور و از طريق سلكسيون از بين گندمهاي بومي حاصل و براي كشت به كشاورزان
معرفي وتوزيع شدهاند.
گندمهاي اين گروه عبارتنداز :
ب : ارقام حاصل از هيبريداسيون در داخل كشور :
اين ارقام از دورگگيري بين ارقام خارجي و خارجي و همچنين
ارقام خارجي و ارقام خوب ايراني دست آمدهاند. ارقامي كه در دورگگيريها بكار ميروند
داراي صفاتي مانند كودپذيري، ارزش نانوايي، مقاومت به بيماريها، راندمان توليد،
عملكرد و سايرعوامل ميباشند.
پس از دورگگيري و با آزمودن نتاج در ايستگاههاي مختلف مؤسسه
اصلاح و تهيه نهال و بذردر سراسر كشور ارقام مناسب براي هر منطقه انتخاب ميشوند.
اين ارقام عبارتنداز :
ج: ارقام مراكز بينالمللي :
اين ارقام از مراكز تحقيقاتي خارج كشور وارد ايران شده و پس
از آزمايش در نقاط مختلف انتخاب و معرفي شدهاند .
|