|
گندم
آذر |
نام
رقم |
|
1335 |
سال
معرفي |
|
آذربايجان
(خوي) |
مبداء |
|
توده
بومي |
شجره |
|
بينابين |
تيپ
رشد |
|
ديم |
محيط
رشد |
|
5/112
سانتيمتر |
ارتفاع
بوته |
|
متوسط
رس |
تاريخ
رسيدن |
|
بدون
ريشك، سست ودوكي شكل، گلوم قهوه اي كمرنگ
و نيمه كركدار |
خصوصيات
سنبله |
|
نسبتا
ريز و زرد |
رنگ
دانه |
|
39 |
وزن
هزار دانه (گرم) |
|
حساس |
مقاومت
به خوابيدگي |
|
مقاوم |
مقاومت
به ريزش |
|
حساس
به زنگ قهوه اي و سياه، زرد و سياهك پنهان |
واكنش
به امراض |
|
خيلي
متحمل به خشكي و نسبتاً مقاوم به سرما |
واكنش
به تنشهاي محيطي |
|
35/1
|
عملكرد
دانه (تن در هكتار) |
|
متوسط
تا خوب |
كيفيت
نانوايي |
|
1/11
|
درصد
پروتئين دانه |
|
مهر
و آبان |
تاريخ
كاشت مناسب |
|
100 |
تراكم
مناسب (كيلوگرم در هكتار) |
|
18 |
نيتروژن
خالص (كيلوگرم در هكتار) |
|
46 |
فسفر
خالص (كيلوگرم در هكتار) |
|
مناطق
كوهستاني كردستان، لرستان، كرمانشاه،
آذربايجان، همدان و بخشي از خراسان و
مناطق مرتفع نسبتاً سردسير با نزولات كم |
مناطق
مورد كاشت |
|
|
توضيحات |