شادمانه

بيا تا گل بر افشانيم و مي در ساغر اندازيم                                                

اگـر غـم لشـگر انگـيزد كـه خـون عـاشقـان ريـزد

مـن و سـاقـي بـه هـم سازيم و بنيادش برانـدازيم

چو در دست است رودي خوش، بزن مطرب سرودي خوش

كـه دسـت افـشان غـزل خـوانيـم و پـاكـوبـان سـراندازيم

جشن شكرگزاري خودكفايي گندم در شرايطي برپا مي گردد كه در سايه سار عيد سعيد فطر دلهاي مردم آسماني است. همچنان كه درخشش دلهاي پاك ملت بزرگ ايران حاصل سرمستي از “باده رمضـان” اسـت، “جشـن خودكفايي گندم” را نيز مي توان تلالويي از استمرار تلاش ايثارگراني دانست كه طي سالهاي اخير تمام هم خود را مصروف سربلندي ايران اسلامي نمودند و در اين همايش ملي “دروگر” ِِِكشته هاي خويشند.

    بي شك اين پايكوبي مرهون كليه كساني است كه در همه عرصه هاي مربوط به بخش كشاورزي و به ويژه “ گندم” به نحوي از انحاء ايفاي نقش نموده اند و از تحقيق و آموزش و ترويج تا تهيه، تامين و توزيع نهاده ها و امكانات مورد نياز، از سطوح مختلف برنامه ريزي تا سطوح مختلف عملياتي و اجرايي در طول و عرض زمان همت خـويـش را دستـمايه اين هدف گرانسنگ قرار داده اند و حتي در هر مقياس، “دلهاي خويش” را در اين وادي “همراه” نموده اند.

    رسالت و وظيفه اصلي “مجري طرح گندم” وزارت جهاد كشاورزي در اين راستا پس از تكيه بر لطف الهي، “مديريت بهينه” عوامل مذكور و هدايت آن به سمت و سوي تسريع در دستيابي به اهداف سازماني بوده است. اگر در فراسوي اين موفقيت عظيم، تنگناها، محدوديت ها و گلايه هايي نيز باشد كه هست،‌ معلول ساختار بيمار سازماني و سيستم ناموزون اداري است و اساساَ جاي طرح آن در اين “يادداشت شادمانه” نيست!

    “جشن خودكفايي گندم” بر كليه دلدادگان آزادگي ايران زمين گوارا باد

< صفحه بعد >